cermin hitam

saat saya menulis ini sy seakan tidak pasti lagi apa akan terjadi lepas ini,
mungkin apa yang saya rasa kini merupakan penyakit hati,
mungkin tidak,
mungkin ia satu lagi fasa pengujian iman, hanya Dia yang tahu,
siapa tak pernah merasa hampa,sedih dan seumpanya,
tpi hakikat ini sy tidak pasti apa yang sy rasa sekarang..

mungkin dulu sy akan katakan sy berasa kosong,
tpi ini sesuatu yang lain,
sy tidak pasti,dan mudah terkeliru,
sy melihat terlalu banyak pergantungan yang rasa ia perlu berhenti,

sy melihat terlalu banyak kesilapan sy yakin perlu diubah,hakikat ini melemahkan saya dalam meneruskan perjalanan sy,sy tidak mampu utk berdiri sendiri,
namun sy tahu tiada akan menemani sy dlam hal ini,

alhamdulillah walau apa yang rasakan ini mungkin perasaan amarah,namun fikiran sy masih diberikan ketenangan..
sy tahu untuk mendapat sakinahnya harus melalui pelbagai pengujian,
namun bila perkara hak dibatilkan dan yang batil menjadi hak dan dianatar penguasanya menjadi kewajiban untuk sy mematuhinya, menjadikan sy seorang insan yang lemah dan buntu..

sy tahu jalan untuk menyendiri merupakan jalan terbaik buat masa ini..sy tahu apa yang perlu sy lakukan namun keizinan diperlukan..

semester akhir ini adalah satu lagi peta hidup yang sy akui tdk sy sukai,
malah sy amat membencinya atas sebab2 tertentu,

jalan ini amat sukar,dan sy amat kagum dgn ketabahan saudara diluar sana yang masih dpt tabah mengikut jalan ini,

sy menemui jalan mati ini,
dan sy belum pasti utk lakukan apa2..
doa dan tawakkal..InsyaAllah..